යළි යටත් කිරීමේ නව උපාංග සහ නිදහස
කෙසේවෙතත් එවකට පැවති රජය ඒ සියලූ බලපෑම් වලට සාර්ථකව මුහුණ දෙමින් රටේ ස්වයිරීභාවය ආරක්ෂා කිරීමට සමත් විය. එය රටේ ස්වයිරීභාවය, ස්වාධීනත්වය, සහ පොදු මහජන නිදහසට අදාළ ජයග්රහණයක් ලෙස හැදින්විය හැක. යම් දේශපාලන විචාරකයින් එම ජයග්රහණය දෙවන නිදහස දිනා ගැනීම ලෙසද අර්ථ දැක්වීය. ඉන් අදහස් වන්නේ යටත් විජිත පාලනයෙන් සංකේතාත්මකව නිදහස් වීමෙන් පසුව ආරම්භ වූ නැවත යටත් කිරීමේ ක්රියාවලිය පරාජය කොට නැවත නිදහස දිනා ගැනීමය. නමුත් එම ක්රියාවලිය තුල රටේ පොදු නිදහස නැවත දිනා ගැනීමට අප රට සමත් වුවත් ඒ තුල රටේ ජනතාවගේ පුද්ගලික නිදහස සහ මානව හිමිකම් අහිමි වූ බවට චෝදනා එල්ලවිය. අවසානයේදී එසේ අහිමි වූවායයි සැලකූ දේ නැවත දිනා ගැනීම සදහා වෙනසක් නමින් නව ‘‘නිදහස් සටනක් ’’ ආරම්භ විය. එහි අවසාන ප්රතිපලය ලෙස නව පුද්ගල නිිදහස සදහා පොදු නිදහස අනතුරේ හෙළමින් පොදු නිදහස ලබාදුන් පාලනය බලයෙන් පහ කෙරිණි.
ඉන් පසුව උදාවූ නව පාලනය ඉතා කෙටි කලකින් ඊට පෙර පැවති පාලනය විසින් ප්රතික්ෂේප කළ ජාත්යන්තර බලපෑම් ක්රියාවලියට අවනත වන ආකාරය පැහැදිලිව දක්නට ඇත. නමුත් වර්තමාන පාලනය ඒ අවනත වීම අර්ථකතනය කරන්නේ ජාත්යන්තර සහාය ලබා ගැනීමක් ලෙසය. ඉහත සදහන් කළ ආකාරයට රටේ ස්වයිරීභාවය සහ භෞමික අඛණ්ඩතාවයට බරපතල බලපෑම් ඇති කරන එම එකගතාවයන් හෙවත් යටත්වීම් සාධාරණීයකරණය කෙරෙන්නේ පුද්ගලික නිදහස සහ මානව හිමිකම් ආදීසංකල්ප වලට මුවා වෙමිනි. එහෙත් ප්රායෝගිකව පෙරට වඩා වැඩි පුද්ගලික නිදහසක් ලැබෙන බවක් පොදු ජනතාවට නම් දැනෙන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට ක්රමයෙන් පුද්ගලික නිදහස තමා කෙරෙහි පොලිස් රාජ්යයක් ගොඩ නැපවතින බවට රජයට චෝදනා එල්ල වෙමින් ඇත.
කෙසේ වෙතත් රජය සහ බටහිර බලවේග අතර එම එකගතාවයන් හරහා විවිධ පෙරමුණු වලින් දියත් වන යටත් කිරීමේ ක්රියාවලියේ හැඩතල පොදු මහජන සංවාදයට ලක් වන්නේ නැත. ඊට ප්රධාන වශයෙන් හේතු වන්නේ යටත් කිරීමේ නව උපාංග වල ස්වරූපය හෙවත් හැඩ තල පිලිබද ගැඹුරු මහජන කථිකාවක් නොමැති වීමය. එම නිසා යටත් කිරීමේ උපාංග පිලිබදව සංවාදයට පෙර යටත් කිරීම යනු කුමක්ද සහ නිදහස යනු කුමක්ද යන්න නැවත වටහා ගැනීම වැදගත් වේ. නිදහස නැමති සංකල්පයට ලෝකයේ වැඩි වටිනාකමක් හිමි වන්නේ මීට වසර 500කට පෙර ආරම්භ වූ යටත්විජිත කරණ ක්රියාවලියට සමගාමීවය. එදා වෙළදාම මුල් කරගත් ආයුධ සන්නද්ධ ආක්රමණ හරහා බටහිරඅධිරාජ්යවාදී රටවල් විසින් ලෝකයේ දුර්වල රටවල පාලන බලය අල්ලා ගන්නා ලදී.
එහිදී එම රටවල සම්පත් කොල්ල කෑම සදහා සිදු කළ එම ආක්රමණ හරහා එම රටවල් දීර්ඝකාලීන යුදමය තත්වයට ඇද දමන ලදි. අවසානයේ දී යුද්ධමය වශයෙන් දුර්වල වන රාජ්යයන් සමග ගිවිසුම් ගතව රටේ සමස්ථ පාලන බලය අත්පත් කර ගැනීම සිදුවිය. එම යටත්විජිත කරණ ක්රියාවලිය තුල ඉතා සෘජු ආයුධ සන්නද්ධ ආක්රමණයක් සිදු වූ අතර ඒ තුල රටේ ස්වයිරීභාවය සහ පොදු නිදහස් මෙන්ම පුද්ගල නිදහසද අහිමි විය. එහිදී එම රටවල ජනතාවට ආක්රමනිකයා හෙවත් සතුරා පැහැදිලිව හදුනා ගත හැකි වූ අතර යටක් කිරීමේ උපාංගය වන සන්නද්ධ බලය භෞතිකව අත්විදිය හැකි විය.
කෙසේවෙතත් එම යටත් කිරීමේ ක්රියාවලිය තුලම ප්රති ප්රහාර දීමේ සහ නිදහස ලබා ගැනීමේ අරමුණද රෝපණය විය. ඒ අනුව යටත් විජිත රාජ්යයක් තුල යටත් කිරීමේ ක්රියාවලියට සමගාමීව නිදහස දිනා ගැනීමේ ක්රියාවලියද විවිධ මට්ටම් සහ ස්වරූප වලින් එකවිට පැවතීය. එසේම අධිරාජ්යවාධී රටවල් විසින් ලෝකය අත්පත්කර ගැනීම සදහා දියත් කළ යටත් විජිත ක්රියාවලියේ උච්චතම අවස්තාව වන දෙවන ලෝක යුදධයෙන් අනතුරුව අධිරාජ්යන් බිදවැටීමේ යුගයක් ආරම්භ විය. ඒ බිද වැටීමට සාපේක්ෂව යටත්විජිත වල නිදහස් අරගල ත්රීවූ වූ අතර අවසානයේ ක්රමයෙන් යටත්විජිත වලින් සන්නද්ධ බලය ඉවත්කර ගැනීමේ සහ රාජ්ය පාලනය ‘‘ ස්වදේශිකයන් අතට’’ ලබාදීමේ ක්රියාවලිය ආරම්භ විය. එම ක්රියාවලියේ තීරණාත්මක සහ උච්චතම අවස්ථාව නිදහස ලබාදීම හෝ දිනා ගැනීම ලෙස හැදින්විය. එය සංඛේතාත්මකව මහජනයාට දැනෙන ලෙස ප්රකාශයට පත් කළ දිනය නිදහස් දිනය බවට පත්විය.
අධිරාජ්යවාධී රටවල් තම යටත් විජිත වලට ඒ ආකාරයට නාමික නිදහස ලබා දෙන ක්රියාවලිය තුලම අවසානයේ දී සෘජු සන්නද්ධ මැදිහත් වීමක් නොමැතිව යටත් කිරීමේ ක්රියාවලිය පවත්වාගෙන යාම සදහා අවශ්ය බීජ රෝපණය කළේය. ඊනියා නිදහස ලබා දීමෙන් පසුව එම බීජ වලට ජලය සහ පොහොර දමා වර්ධනය කිරීමේ ක්රියාවලියද ඒ සමගම පටන් ගැනුණි. එසේ නිදහස ලබාදීමෙන් පසුව ඉතා සූක්ෂම ලෙස සැගවූ ක්රියා දාමයන් හරහා ආරම්භ වූ නැවත යටත් කිරීමේ ක්රියාවලිය හැදින්විය හැක්කේ නව යටත් විජිතකරණ ක්රියාවලිය ලෙසය. ඒ තුල ඉතා ප්රභල ලෙස රාජ්යතාන්ත්රික සහ මූල්ය උපාංග භාවිත විය. ඒවා ක්රියාත්මක කිරීම සදහා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය , මූල්ය අරමුල, ලෝක බැංකු වැනි ආයතන බිහි විය. එම ක්රියාවලිය තුල මහජනයාගේ පිටට තුවක්කුව තියාගෙන ඉඩම් සහ සම්පත් කොල්ල කන විදේශිකයා වෙනුවට ඔවුන්ගේ දේශීය නියෝජිතයන් ජාලයක් බිහි විය. ඔවුන්ගෙන් බහුතරය මොළ සේදීමට ලක් කළ කලූ සුද්දන් වූ අතර ආයුධ වලට වඩා තියුණු සහ භයානක උපදෙස් ලබා දෙන සුදු හම සහිත සුලූ පිරිසක්ද ඊට අයත් විය. ඔවුන් බිහි කිරීම සහ පවත්වාගෙන යාම සදහා යටත් විජිත අධ්යාපනය, විශේෂයෙන්ම බටහිර ආගමික ,අධ්යාපන ආයතන, බරපතල මෙහෙයක් ඉටු කළේය.
එම උපදෙස් හරහා අධිරාජ්යවාදී සමාගම් විසින් පහසුවෙන් ආක්රමණය කළ හැකි ආකාරයට භාණ්ඩ හා මූල්ය වෙළදපල විවෘත කෙරුනු අතර විවිධ වෙළ`ද, ආර්ථික සහ ආරක්ෂක ගිවිසුම් වලට රාජ්යයන් පෙළඹවීය. බොහෝ රටවල හමුදා කදවුරු ප්රමාණයක් දිගටම පවත්වාගෙන යාම සදහාද ආරක්ෂක ගිවිසුම් අත්සන් කෙරිණි. එහෙත්් ශීී ලංකාවේදී එම උත්සාහයන් ඒ ආකාරයටම සාර්ථක නොවීය. නමුත් ශ්රී ලංකාවේ කෘෂිකර්මාන්තය විනාශකොට බීජ සහ ආහාර සදහා විදේශීය සමාගම් මත යැපෙන තත්වයක් ඇති කිරීමට සහ බෙදුම්වාදී මතවාද පෝෂණය කොට අවසානයේදී රට බෙදා දුර්වල කිරීම මුල්කරගත් ගැටුම්කාරී තත්වයන් නිර්මාණය කිරීමටද ඔවුන් සමත් විය.
මේ වන විට ඒ නව යටත් විජිත ක්රියාවලියට යාහැකි උපරිම දුර ගමන් කොට අවසාන බවට ලෝකයේ ප්රභල මතයක් ගොඩනැගී ඇත. එක්තරා ආකාරයට මෘදු උපාංග මගින් පවත්වාගෙන ගිය ඒ ඒ නව යටත්විජිත ක්රියාවලිය වර්තමාන ගෝලීය අධිරාජ්යයක් ගොඩනැගීමේ අභිලාශයට සෑහෙන්නේ නැත. ඒ අනුව පසුගිය දශකය තුල අප අත්විදින්නේ යළී යටත්විජිතකරණ ක්රියාවලියක බව පිළිගැනීමට සිදුවේ. එය එදා සන්නද්ධ ආක්රමණය හරහා සිදු කළ මැදිහත්වීමට බොහෝ දුරට සමාන ක්රියාවලියක්? ඒ සදහා පැරණි උපාංග ද මෙන්ම වඩා දියුණු නව උපාංග භාවිතාවේ. ඒ නව උපාංග වල හැඩතල 2002 වසරේ ‘‘යළි ’’පුබුදමු ශ්රී ලංකා වැඩ සටහන යටත් යම් පමණකට හෙළිදරව් විය. වර්තමාන යහපාලන අය වැය තුලින් ඒවායේ දිගුවක් මෙන්ම තවත් ප්රභල නව උපාංගද හදුනා ගත හැක. එවැනි යළි යටත්විජිතකරණ උපාය මාර්ගික උපාංග ප්රධාන වශයෙන් 10ක් පමණ හදුනා ගත හැකිය.
ඉන් පළමු උපාංගය වන්නේ මානව හිමිකම්, ප්රජාතන්ත්රවාදය, යුද අපරාධ සදහා වගවීම ආදී සටන්පාඨ හරහා ප්රභල රාජ්ය තාන්ත්රික මැදිහත්වීමකට ඉඩ සලසා ගැනීමය. ඒ මගින් දිර්ඝ කාලී්නව රටේ අභ්යන්තර කටයුතු වලට අත දමා ගැනීමට අධිරාජ්යවාදී බලවේග වලට ඉඩ සැලසේ. ජිනීවා යෝජනා හරහා ආරම්භ වන දීර්ඝ කාලීන ක්රියාවලිය සහ ඒ තුලින් මතුවන සත්ය සෙවීමේ කොමිසම සහ මානව හිමිකම් කොමසාරිස්ගේ ශාඛා කර්යාලයක් පිහිටුවීම ආදිය ඊට හොදම උදාහරණ සපයයි. දෙවැන්න එම ක්රියාවලිය හරහාම ව්යවස්ථා සංශෝධනය සදහා පෙළඹවීම මගින් මධ්යම රාජ්ය දුර්වල කොට පරිධිය ශක්තිමත් කිරීමයි. ඒ මගින් බෙදුම්වාදය සහ ඒ ආශ්රිත ගැටුම වර්ධනය කිරීම මගින් එක් පැත්තකින් රාජ්යය තව දුරටත් දුර්වල කරන අතර මැදිහත්වීමටද වැඩි ඉඩක් සලසා ගැනේ. තුන්වැන්න රජයේ සමාජ වගකීම් රාජ්ය නොවන සංවිධාන වලට සහ මහජනයාට සෘජුව වග නොකියන ද්වීතික ආයතන වලට පැවරීමයි. ඒ මහින්ද රාජ්ය තවදුරටත් දුර්වල කෙරෙන අතර බිම් මට්ටමේ විකල්ප රාජ්යයක් හෙවත් රාජ්ය නොවන සංවිධාන විසින් මෙහෙයවනු ලබන සිවිල් බලවේගයන්ද නිර්මාණය කෙරේ.
හතරවන උපාංගය වන්නේ රජයේ වාණිජ ව්යාපාර සහ රාජ්ය සේවා පෞද්ගලීකරණය කිරීම මගින් බහුජාතික සමාගම් වලට අත් පත් කරගත හැකි ප්රාග්ධන සහ සේවා වෙළ`දපලක් බිහි කිරීමයි. පසු ගිය අය වැය මගින් යෝජිත ඊනියා තමාසෙක් මොඩලය සහ කොටස් වෙළදපල හරහා උපාය මාර්ගික වශයෙන් ඉතා වැදගත් රාජ්ය ආයතන පවා පෞද්ගලීකරණය කිරීමට යෝජනා වී ඇත. ඒ මගින් එක වෙඩි උණ්ඩයක් හෝ පත්තු නොකර සමස්ථ රජ්යයම වුවද අත්කර ගැනීමට හැකි තත්වයක් නිර්මාණය වේ. පස් වැනි උපාංගය වන්නේ මූල්ය වෙළදපල සම්පූර්ණයෙන්ම පාලනයෙන් නිදහස් කර ජාත්යන්තර මූල්ය ජාවාරම්කාරයින්ට එය අත්පත්කර ගත හැකි තත්වය නිර්මාණය කිරීමය. පසුගිය අයවැය මගින් එය ඉතා සාර්ථකව ඉටු කර ඇති රාජ්ය බාංකු ඒ අතරවේ. ඒ මගින් ජාත්යන්තර මූල්ය ධනපතින්ට රටේ නිශ්පාදන පද්ධතිය අත්පත්කර ගැනීමට මෙන්ම මූල්ය වෙළ`දපල ඕනෑම අවස්ථාවක අනතුරට ලක් කළ හැකි දුර්වල තත්වයකට පත්කිරීමටද හැකිවේ.
හයවැනි උපාංගය එදා යටත්විජිත සමයේ සිදු කළ ආකාරයට භූමියේ අයිතිය භෞතිකව අත්පත් කර ගැනිමය. පසුගිය අය වැය මගින් ඊට බොහෝ පහසුකම් සලසා ඇත. එමගින් එක් පැත්තකින් රජයේ ඉඩම් දීර්ඝකාලීන බදු පදනම යටතේ හෙක්ටයාර් 5000 දක්වා බහුජාතික සමාගම් වලට ලබා දීමට යෝජනා කෙරෙන අතර අනෙක් පැත්තෙන් පෞද්ගලික ඉඩම් මිලදී ගැනීම් සදහා පනවා තිබූ 100්ර බද්ධ ඉවත් කිරීමද සිදුකොට ඇත. ඒ මගින් දැනට පාඩු සහිතව පවත්වාගෙන යන තේ සහ රබර් වතු නැවත ‘‘ ලිප්ටන්ලා’’ අතට පත්වීමද සිදුවිය හැක. ඒ අතර ගොවියාට ඉඩම් අයිතිය දීමේ මුවාවෙන් කෘෂි ඉඩම් වෙළ`දපලක් බිහි කිරීම සහ කුඩා ඉඩම් වලින් මහා ඉඩම් නිර්මාණය කිරීමටද තත්වයන් සකස් කෙරී ඇත. ඒ මගින් අවසානයේදී ගොවියා තම ඉඩම් මහා සමාගම්වලට විකුණා දමන තත්වයට පත්කෙරේ.
හත් වැනි උපාංගය රටේ ඇාහාර සුරක්ෂිත තාවය සහ බීජ සුරක්ෂිත තාවය අනතුරේ හෙළමින් ආහාර සදහා බහුජාතික සමාගම් මත යැපෙන තත්වයක් ඇති කිරීමය. ඒ සදහා බීජ ගොවිපලවල් පවා සමාගම් වලට පවරා දිය යුතුය. මෙවර අය වැය යෝජනා වලට පැකිලීමකින් තොරව ඒ සදහා ප්රතිපාදන ඇතුලත් කර ඇත. ඊට අමතරව කෘෂි සහනාධාර කපා දමා ගොවියාට කෘෂිකර්මාන්තය එපා කර ඔවුන් මහා සමාගම් වල කෘෂි කම්කරුවන් බවට පත් කිරීමද ඊට අයත්වේ. එවිට සියලූ පුරවැසියන් බ්රොයිලර් කුකුලන් මෙන් වෙළදපලෙන් ආහාර ලබා ගැනීම සදහා ජීවත්වන වැටුප් ශ්රමිකයන් පිරිසක් බවට පත්වේ. බහුජාතිකක සමාගම් වල කුලී කරුවන් පිරිස වැඩි වන ප්රමාණයට සාපේක්ෂව ඔවුන් යටත් කිරීමේ හැකියාවද ඉහළ යන බව පැහැදිලි කරුණකි.
අටවැනි සහ දුෂ්ඨතම උපාංගය වන්නේ ඔත්තුසේවා හරහා ගැටුම්්කාරී තත්වයන් නිර්මාණය කොට ඒවා භාවිතා කරමින් සන්නද්ධ මැදිහත්වීමකට පවා පාර කපා ගැනීමයි. ඉරාකයේ, සිරියාවේ, ලිබියාවේ හෝ ඇෆ්ගනිස්තානයේ මෙන් එකිනෙකා මරා ගන්නා අවාසනාවන්තයින්ගේ දේශයක් දේශපාලන වශයෙන් යටත් කිරීම ඉතා පහසුවේ. ඒ නිසා එදා 83දී සිංහල - දෙමළ ගැටුම් නිර්මාණය කළ ආකාරයට සහ 1915 දී සිංහල මුස්ලිම් ගැටුම් නිර්මාණය කළ ආකාරයට අධිරාජ්යවාදී ඔත්තු සේවා මගින් සිංහල - මුස්ලිම් ගැටුම් නිර්මාණය කිරීමේ බරපතල ඉඩක් ඇත. ඒ මගින් අරමුණු 4ක් ඉටුවේ. එක් පැත්තකින් මධ්යස්ථ මුස්ලිම් ජනතාව අන්තවාදී සහ බෙදුම්වාදීන්ගේ තුරුලට තල්ලූ කිරීම සිදු වන අතර අනෙක් පැත්තෙන් මරා ගැනීම් වැලැක්වීමේ මුවාවෙන් ජාත්යන්තර මැදිහත්වීමට ඉඩ සැලසේ. ඊට අමතරව රාජ්ය සහ ජාතිකවාදී බලවේග දුර්වල කිරීමේ අරමුණද ඒ තුලින් ම ඉටුවේ. බොහෝ දුරට එමගින් ජාතිකවාදී බලවේග මර්ධනය කිරීම සදහාද ඉඩ සලසා ගැනීම සිදුවිය හැක. දැන් විවිධ කණ්ඩායම් මගින් රට පුරා පෙට්ට්රල් හලමින් යන ආකාරය දෙස බලන විට සතුරු ඔත්තු සේවා කළ යුත්තේ අවශ්ය අවස්ථාවේ ගිණිකූර ගැසීම පමණි. එවැනි ජාතිවාදී මරා ගැනීමක් මගින් ඇතිවන අවුල මගින් ආණ්ඩුවේ බොහෝ ප්රශ්න යටපත් කළ හැකිවනු ඇත.
දස වැනි උපාංගය රටේ ආරක්ෂක හමුදාව සහ ඔත්තුසේවා දුර්මුඛ සහ දුර්වල කොට බටහිර හිතවාදී හමුදා නායකත්වයක් ගොඩනැගීමය. ජිනීවා යෝජනා හරහා නඩු අසා හෝ නඩු නැතිව හමුදාවට දඩුවම් කිරීමට බලපෑම් කරන්නේ බටහිරයන්ගේ ඒ උවමනාව සපුරා ගැනීමටය. දැනටමත් ඔත්තුසේවා නිලධාරීන් අත්අඩංගුවට ගනිමින් රජය ඒ උගුලට පය තබා ඇත. ඊට අමතරව පුහුණුවීම් නාමයෙන් බටහිර අරමුදල් යොදවා හමුදාවේ උසස් නිලධාරීන්ගේ මොළ සේදීමේ ව්යාපාරයක්ද දැනටමත් යෝජනාවී ඇත.
මේ තත්වය තුල සමහර විට අපට ජාතියක් ලෙස තව නිදහස් දින කීයක් සැමරීමට ඉඩ ලැබේද යන්න අප විසින් සංවාදයට ලක් කළ යුතුව ඇත. අනාගත යලි අත්පත්කර ගැනීමේ ක්රියාවලිය අප රටේ ඉතිහාසය අවසන්කොට නව ඉතිහාසයක ආරම්භයක් කිරීමේ ක්රියාදාමයක් බවට පත්වීමේ බොහෝ ඉඩ කඩ ඇත. එය වැලැක්විය හැක්කේ ඉතා සූක්ෂමව අපගේ දෙපතුල් යටින් සිදුවෙමින් පවතින භයානකදේ කල් ඇතිව හ`දුනා ගැනීම මගින පමණි. නිදහස සැමරීම වඩා අර්ථවත් වන්නේ ඊට අදාළ බුද්ධිමය සංවාදයක් තුලින් පමණි.
වෛද්ය වසන්ත බණ්ඩාර
ලේකම් - දේශහිතෛෂී ජාතික ව්යාපාරය
Comments
Post a Comment